Tak dawno jak sięga pamięć to trzecia i ostatnia część sopockiej sagi rodzinnej, której akcja przypada tym razem na lata 1927 – 1957. Autor, narrator opowieści, występuje w roli niewidzialnego, ale ciągle obecnego członka sopockiej rodziny. Towarzyszy jej w radościach i smutkach dnia codziennego, narodzinach kolejnego potomka, jest też w chwilach żalu, osobistego dramatu i cierpienia po utracie bliskich.
Książka ta to również kronika lat, gdy Sopot był częścią Wolnego Miasta Gdańska i dotrzymywał kroku zmianom społeczno-politycznym jakie niosły lata 30-te i pierwsza połowa lat 40-tych XX wieku.
Marzec 1945 roku i czas po nim, dokonuje radykalnego zwrotu w dotychczasowym życiu tej części mieszkańców, którzy pozostali wierni swojej małej ojczyźnie zwanej Sopotem. Atmosferę zmian oddawały w tym czasie słowa niesione przez wiatr… gdy wszystko się kończy to nie pozostaje już nic….
Czy faktycznie, nic nie pozostało z miasta tamtych lat, zwanego przez jednych Zoppot a przez innych Sopot?