"Wyspa Sobieszewska" to książka dotycząca nietypowego obszaru miejskiego, ziemi przez stulecia związanej z Gdańskiem, ale dopiero od stycznia 1973 r. integralnej jego części. Na tym skrawku ziemi znajdują się dwa rezerwaty przyrody: "Mewia Łacha" i "Ptasi Raj", polder żuławski, dwa ujścia Wisły, Zatoka Gdańska. Martwa Wisła. Tutaj przez setki lat żyli dzielni ludzie różnych narodowości, Polacy, Niemcy, Holendrzy, i różnych wyznań: katolicy, ewangelicy, menonici, wytrwale walczący z wodnym żywiołem. Autor przedstawia bogatą historię wyspy od książąt pomorskich do czasów obecnych, szczególnie boleśnie doświadczonej pod koniec II wojny światowej.