W trakcie całego swojego życia znakomitego jeźdźca, sportowca (zdobywcy medalu olimpijskiego na Igrzyskach w Berlinie w 1936 roku), nauczyciela, dyrektora słynnej Hiszpańskiej Szkoły Jazdy w Wiedniu przez 26 lat, pułkownik Alois Podhajsky znał i kochał różne konie, wiele się od nich ucząc. Były wśród nich konie pełnej krwi angielskiej, śmiałe wierzchowce do skoków przez przeszkody, utalentowane konie ujeżdżeniowe i oczywiście niezrównane ogiery lipicańskie.
Wspominając swoje doświadczenia związane z trenowaniem koni i prezentowaniem ich na pokazach w Europie, Stanach Zjednoczonych i kanadzie, pułkownik Podhajsky opowiada, jak każdy z nich przyczynił się do rozwoju jego sztuki jeździeckiej i jak cierpliwość, w połączeniu ze zrozumieniem i miłością, może prowadzić do niezwykłych wyników.
Dzięki wnikliwej intuicji i troskliwej opiece, pułkownik Podhajsky wydobywał z koni, na których jeździł, wszystko co najlepsze.